We bouwen niet te weinig. We bouwen onbetaalbaar.
Woningbouw Zaltbommel: We bouwen niet te weinig. We bouwen onbetaalbaar.
Recentelijk vond er een verkiezingsdebat in Pand 9 plaats met als onderwerp: woningbouw. De politieke partijen buitelden over elkaar heen met oplossingen om de woningbouw te versnellen. Minder regels, minder mogelijkheden tot bezwaar, geen welstandscommissie, etc. Ook de afspraken rond de bescherming van de natuur moesten eraan geloven. Zelfs bouwen in het Werelderfgoed rond de Hollandse Waterlinie moest kunnen, vond een partij. We moeten de randen van de regelgeving opzoeken, vond een andere. Het woord “lef” deed het ook opmerkelijk goed.
Helaas kunnen we er bijna zeker van zijn dat deze daadkracht in woorden ons weinig gaat opleveren. De meeste regels zitten in wetten. Daar hebben we als gemeente niets over te vertellen. Daarnaast geldt dat de meeste regels bedoeld zijn om “gewone” mensen en kwetsbaren te beschermen. Daar kun je niet zomaar overheen stappen. Maar het probleem is ook helemaal niet dat we te weinig of te langzaam bouwen. Kijk maar om je heen: overal wordt gebouwd. Dat is al jaren zo.
Maar lossen we daarmee het probleem van de woningnood op? Het antwoord is nee. Koop is onbetaalbaar geworden. Een “normaal” huis kost momenteel bijna een half miljoen. Om de hypotheek daarvoor te kunnen betalen heb je minimaal een ton aan inkomsten nodig. Dat is de meeste inwoners helaas niet gegeven.
Toch noemt de gemeente een half miljoen ”betaalbaar”. Dat we al veel te lang onbetaalbaar bouwen, zie je terug in de wacht- en zoektijden voor sociale huurwoningen. Ondanks de forse woningproductie lopen die elk jaar op. Jongeren die het huis uit willen, krijgen te horen dat ze nummer zoveel honderd op de lijst zijn. Een duidelijker teken dat we niet voor de eigen inwoners bouwen kun je niet verzinnen. Als je weinig verdient heb je dus domweg pech. De gemeente bouwt wel veel, maar te weinig voor jou. Maar ook de mensen met een fatsoenlijk inkomen komen niet aan de bak. Kopen is te duur, middenhuur ontbreekt en zit ook nauwelijks in de plannen.
Willen we de woningnood oplossen dan moeten we niet meer, maar beter bouwen: gericht op de behoefte van de eigen inwoners. Daarbij mogen we de mogelijkheden die de bestaande bebouwing biedt niet over het hoofd zien. Veel bestaande eengezinswoningen zijn prima geschikt te maken voor twee huishoudens. Beter voor het milieu, beter voor de portemonnee en bovendien sneller.
Een mooie uitdaging voor het komende gemeentebestuur!
